Sanne Smeets

headerimage

About


Sanne Smeets

Hola amigos, ik ben Sanne! Per tien september vertrek ik voor vijf maanden naar Ecuador. Als spontane, fanatieke meid speel ik op het middenveld van brevendia dames 1. Maar voordat ik deze voetbalswitch maakte, heb ik vanaf mijn 5e gevoetbald in mijn eigen woonplaats bij Crescentia, Tungelroy. Een hele verandering om van de jongens naar de dames te gaan, maar gelukkig heb ik het overleefd en sta ik nu hier. Naast mijn voetbal-leven heb ik ook nog een lieve familie die mij steunt in alles wat ik doe. En een groep toffe vrienden waarmee ik graag een biertje drink. Sinds twee jaar woon ik in Zwolle op kamers, ik ben hier doordeweek te vinden voor mijn opleiding Psychomotorische Therapie. Ik heb al leuke stages achter de rug, zoals zwemles, aangepaste sportactiviteiten en gymlessen geven aan kinderen en jongeren met een beperking en nu loop ik stage bij een specialistisch revalidatiecentrum in Den Bosch. Verder ben ik heel sportief en graag actief bezig. In de zomer zul je mij dan ook niet op het voetbalveld vinden, maar bij de waterskibaan om te wakeboarden.

Onderstaande stuk is uit mijn eigen sollicitatiebrief die ik gestuurd heb naar de stichting. Ik kan mijn drive voor dit project niet beter beschrijven dan hier.
‘Daar ging ik dan, met een goede voorbereiding op papier, naar de tweede informatie bijeenkomst over buitenlandse stage. Mijn top 3 had ik voor mijzelf al uitgezocht. Ecuador stond hier niet tussen. In een elevator pitch mocht ieder land iets vertellen over de stage. Er vertelde iemand over Ecuador en direct werd ik nieuwsgierig naar dit land. Hoe kan het dat ik deze niet in mijn lijstje stond en de site niet tot mijn verbeelding had gesproken, maar nu ineens dacht ik: ‘Deze stand mag ik niet missen, hier wil ik naartoe’. De tweede ronde ging ik naar de stand om meer informatie te halen over dit stageproject. Door alles wat er verteld werd, werd ik zo enthousiast dat mijn top 3 veranderde. Ecuador, hola!’

Wat ga ik doen?

Als ik in Ecuador ben, zit ik mijn 3e jaar van de opleiding Psychomotorische Therapie. Kort samengevat is een Psychomorisch Therapeut iemand die bewegen, lichaamsgevoel, sport en spel toepast om mensen met psychische en psychosociale klachten te ondersteunen, zodat ze geholpen worden om grip te krijgen op hun eigen gedrag, gedachten en gevoelens. Beweging en lichaamsgevoel worden ingezet om de persoon te leren omgaan met de beperkingen die hij of zij ervaart. In Ecuador hoop ik veel van mijn geleerde vaardigheden toe te kunnen passen op de voetbal- en zwemschool. Via de stichting Local Dreamers ben ik betrokken geraakt bij deze projecten (voor meer over local dreamers, zie www.localdreamers.org ).


Local Dreamers in het kort

In Quito zit een grote organisatie, die opgericht is door 2 Nederlandse jongere die hier op roadtrip waren. Deze organisatie, Local Dreamers, heeft verschillende projecten in de hoofdstad. Al deze projecten zijn gericht op talentontwikkeling. Sport, taal en creativiteit worden ingezet om persoonlijke ontwikkeling te stimuleren en zelfvertrouwen en ondernemerschap te ontwikkelen. Het doel is om deze projecten uiteindelijk over te kunnen dragen naar de lokale projectleiders. Het liefste zou iedereen natuurlijk de armoede en corruptie oplossen, maar dat is niet mogelijk. Daarom werkt de organisatie met het slogan: ‘GIVE TALENT THE TOOLS’. Geef het talent van de kinderen en jongeren de tools zodat ze op hun eigen manier kunnen funtioneren in de samenleving van Ecuador.

Blog


28 november

Hola trouwe lezers!
Ik ben al halverwege, wat gaat de tijd snel! Nog maar 4 weken stage lopen, dan nog 3 weken met Wibie reizen en dan kom ik alweer terug naar Nederland.

In de andere verslagen hebben jullie vooral kunnen lezen over de weekenden en leuke dingen die ik hier doe. Maar tussen de weekenden door, loop ik ook nog gewoon stage. Een van deze stageprojecten is het opzetten van de meidensportgroep. Bij deze sportgroep geven we weerbaarheidstrainingen. Maar wat is dat moeilijk om hier meiden voor te vinden, die ook echt komen. Vaak zeggen mensen hier wel dat ze zullen komen, maar komen ze niet opdagen. Dat is wel erg lastig, want je weet dus ook nooit hoe veel meiden er zullen zijn. Wat we heel erg merken in Ecuador, is dat meiden vaak nagefloten worden, nog geacht worden om in de keuken te staan en niet te werken. Dit is wel aan het veranderen. En zo dragen wij een beetje bij aan deze veranderingen. We laten ze kennis maken met zichzelf, wat wil ik nou, wat is mijn grens en waarom is dat mijn grens. En door de taalbarrière kun je helaas niet altijd helemaal doorvragen. Maar buiten dat, is het wel een hele leuke sportgroep en zie je ook echt de ontwikkeling van de meiden! Voor school maken we een film over de empowerment van deze sportgroep, waarbij onze onderzoeksvraag luidt: ‘ Wat is het effect van PMT-gerichte oefeningen bij een groep Ecuadoreaanse meiden van 8 tot 12 jaar?’ Door dit te onderzoeken en een film te maken, krijgen we hopelijk een beter beeld van wat de sportgroep nou precies inhoudt en kunnen we dit ook aan andere vrijwilligers, stagaires en locals laten zien. Zodat ook de locals gaan begrijpen wat nu precies het nut van deze sportgroep is.
Afgelopen weekend had ik leuk bezoek in Quito. Max en Fleur zijn samen aan het reizen door Zuid-Amerika en waren hier een weekendje. Opeens weer Limburgs praten, dat was weer wennen zeg! Na wat biertjes en wat reggaeton dansjes was mijn Limburgs weer helemaal op en top.

Ohh, en dan nog even over de reis. Aan het einde van mijn stage, gaan Wibie en ik nog 3 weken reizen. We vertrekken na kerst richting Peru. Daar willen we naar Lima, Huaraz, Cuzco, Machu Pichu en de Rainbowmountain. Hoe we precies gaan reizen, weten we nog niet helemaal. We laten ons vooral verassen en gaan genieten van het reizen. Want wat is Zuid-Amerika mooi, en ik wil nog zoveel dingen zien!

Bij de foto’s zie je ook nog enkele foto’s van een weekendje Baños!

Ciao ciao!


7 November

Hola!!

Ik hoop dat jullie tijd hebben, want ik heb een heel lang stuk geschreven voor jullie.

Papa en mama zijn hier geweest! Ze hadden in totaal 6 koffers bij zich, 4 grote koffers en 2 handbagage koffers. En in die koffers zaten kleren, heel veel kleren. Alles voor de voetbalschool. Zelf hebben ze overleefd met een broek en twee shirtjes en wat truien. En die truien hebben ze hier gelaten voor mij. Dus ze vlogen terug met twee koffers, waarin hun handbagage koffers zaten en twee kofferst lieten ze hier. Die gebruiken we op dit moment bij de voetbalschool. Want ja, naast dat we een super week hebben gehad in Ecuador met zijn 3e, hebben we ook nog spullen uitgedeeld. Dinsdasg bij de voetbalschool zijn we alle tenues die we mee hadden uit gaan delen. En de pennen, dat vonden ze geweldig. Al met al een geslaagde dag in de hele week

De rest van de week heb ik samen met papa en mama de stad opnieuw ontdekt, heb ik tourguide en vertaler gespeeld. En wat was dat leuk. Zo tof om ze alles te kunnen laten zien en ze ook een stukje van de cultuur mee te geven. Dat begon al met de eerste dag dat ze hier kwamen, toen zijn we naar mijn gastgezin gegaan en hebben ze echt ecuadoreaans gegeten. Na een goede nachtrust in het hotel zijn we de volgende dagen Quito in geweest, historisch centrum, mitad del mundo en de teleferiQo stonden op het progromma. Toen we richting Mitad del Mundo reden met onze super toffe taxista, zijn we gestopt bij een restaurantje waar ze Cuy verkochten. Cuy is het spaans woord voor cavia. Ja cavia, dat hebben we gegeten. En het was lekker, een soort van konijn maar iets pittiger. De rest van de week zijn pap en mam zelf leuke dingen gaan doen zoals naar Mindo en ik ben gewoon naar stage geweest. Ook zijn we nog samen een dagje naar de Cotopaxi geweest, een hele grote actieve vulkaan in de buurt van Quito. Hier zijn we in een super mooi uitgestrekt gebied gaan paardrijden. Ja je leest het goed, paardrijden. Papa, mama en ik, allemaal op een eigen paard. En dat ging nog best goed ook. Heel leuk om op deze manier de natuur te ontdekken. Vrijdagavond zijn we nog samen een typisch Ecuadoreaans uitje gaan doen, namelijk karoake zingen. Nou zoals vele van jullie wel weten, was dat echt iets voor papa. Samen met andere vrijwillgers hebben we de hele avond engels nummer gezongen. Wat een geweldige afsluiter, want zaterdag gingen papa en mama alweer terug naar Nederland.

Afgelopen week ben ik samen met Wibie naar de tropisch regenwoud geweest. We hebben slangen gezein, apen bewonderd en spinnen vastgehouden. Ook hebben we roze dolfijnen bewonderd op een super groot meer. Toen we aankwamen was de temperatuur ongeveer 40 graden en stond het water maar 2 meter hoog in de rivier. Maar toen het in de tweede nacht super hard begon te regenen, stond het water een dag later opeens 3 meter hoger en konden we vanuit onze slaaplodge bijna direct doorlopen in de rivier.

Ohh en nog ander nieuws, mijn telefoon is gestolen. Als je mij wilt bereiken, stuur mij een mailtje dan zal ik mijn nieuwe Ecuadoreaanse nummer doorsturen naar je.
Ciao amigos!! Hasta luego!


10 oktober

Hola amigos! Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen.. slecht nieuws.
de ecuadoreaanse regering heeft de grenzen dichtgegooid voor tweede hands producten uit het buitenland. Gelukkig staan de spullen nog bij mij thuis en zouden ze deze zaterdag pas verscheept worden. Ik kan natuurlijk proberen om de spullen alsnog te verzenden met de boot.

Maar dan is er een grote kans dat ze in Ecuador aankomen en dan worden verbrandt. De reden dat ze geen tweede hands spullen meer binnen laten is omdat de regering wil laten zien dat ze zelf hun economie kunnen regelen en geen hulp nodig hebben van buitenaf.. Echt rotnieuws en ik baal er ook heel erg van. Al die moeite die ik erin gestoken heb om deze spullen te verzamelen. Al de moeite die iedereen gedaan heeft om mij te helpen, elke euro.. En het ergste vind ik nog dat de spullen hier gewoon echt nodig zijn. Ze kunnen de spullen gebruiken, en dat is zo frustrerend.
Voor nu is het verschepen van de spullen uitgesteld. Over 2 weken zullen mijn ouders deze kant op komen en proberen we alsnog een gedeelte van de spullen met twee extra koffers naar Ecuador te krijgen. Maar twee extra koffers zijn maar 50 kilo, en ik heb thuis dan nog 250 kilo staan.
Wat er met de andere spullen gaat gebeuren is nog niet helemaal duidelijk, daar ben ik nu even goed over na aan het denken. Een gedeelte zal dus wel meegaan met het vliegtuig, een gedeelte zal de komende tijd beetje bij beetje meegaan met andere vrijwilligers die naar Ecuador gaan. En de rest weet ik niet.
Maar ook leuk nieuws, ik ben gestart met de zwemschool en de kinderopvang. Allebei erg leuk. Mijn week ziet er nu als volgt uit: 4 ochtenden in de week ben ik bij Cenit, dat is een stichting voor werkende kinderen. Dit zijn kinderen die van hun ouders moeten helpen in de winkel of ook moeten werken omdat de ouders anders niet genoeg inkomsten hebben. Deze kinderen krijgen op de stichting huiswerkbegeleiding, hulp met hygiëne en de kinderen krijgen een lunch. Vaak is deze lunch het enigste wat de kinderen eten op de hele dag. Ook is er een kinderopvang op de markt. Hier wordt er gespeeld met de kinderen, ze leren kleuren en tellen. Heel erg leuk en vooral erg gewaardeerd werk. 3 middagen per week ben ik bezig met bewegen, 2x voetbalschool en 1x zwemschool. De 4e middag zijn Wibie en ik bezig met het opzetten van een sportgroepje voor meiden. Heeeeel leuk om te doen omdat vrouwen hier vaak ondergewaardeerd worden. En bij ons sportgroepje helpen we ze met zelfvertrouwen, grenzen aangeven en bedenken wat ze nou eigenlijk willen later.
Lekker druk dus hier, maar evengoed wel tijd om leuke dingen te doen, zo ben ik met de andere vrijwilligers naar Mindo gegaan, naar een voetbalwedstrijd geweest en met de rest en zijn we al enkele keren gaan stappen in Quito!
Liefs Sanne xx


26 September

Hola!
Ik ben nu twee dikke weken hier. Het spaans gaat steeds beter, en ik leer meer en meer over de cultuur en de gebruiken. Ik kan zeggen dat ik al aardig gewend ben aan de omgeving, de hoogte en de cultuur.. Soms komen er nog vreemde dingen voorbij, zoals een kippenhart (inculsief aorta) in de soep.

Het project voetbalschool is ondertussen ook gestart, 2 middagen in de week. Er zijn twee groepen, een groep van 5 tot 10 en een andere groep van 12 – 17. Zelf geef ik training aan de groep van 5 tot 10, wat soms lastig is door het grote leeftijdsverschil. Maar het gaat erg goed, wel is mijn uitleg in het Spaans nog niet optimaal, maar ik weet ondertussen wat hesjes, pionnen, goal en een bal is in het Spaans. Volgende week start de zwemschool, die Wibie en ik samen gaan coördineren. Ook start volgende week een extra project. Samen met Wibie en Areke gaan we bij een kinderdagopvang kijken en daar beginnen met stage lopen. Na volgende week gaan Wibie en ik ook verder starten met het meidengroepje. Sporten voor meiden wordt hier weinig gedaan, maar na wat navraag in de regio zijn we erachter gekomen dat er wel veel meiden zijn die willen sporten. Daarom gaan we hier ons project voor school opzetten. Een meidensportgroepje waar gewerkt wordt aan samenwerken, zelfbescherming en zelfverdediging.
In de weekenden hebben we al verschillende leuke dingen gedaan, we zijn naar de Pichinchavulkaan geweest met de TeleferiQo, Mitad del Mundo, Centro Historical en Virgen del Panicillo. Ook zijn we een weekend naar Baños geweest, een dorpje op 3 uur afstand van Quito met geweldige watervallen, een jungleachtig klimaat en allerlei sportieve activiteiten.
Ciao! Ik vermaak mij hier wel J


11 september

Hola! Cómo està? Dat is wel een van de belangrijkste dingen die ik geleerd heb deze dagen. Het betekend hoe gaat het? Iets anders belangrijk wat ik heb geleerd is ‘Cómo se dice’ dat betekend: ‘wat betekend dit’ of ‘hoe zeg je dit?’ of ‘wat is dit?’. Geen idee of het echt al deze vertalingen is, maar als ik wil weten wat iets is, dan zeg ik cómo se dice. Maar even terug naar het begin.

Zaterdagochtend ben ik al vroeg met de auto naar Schiphol vertrokken, daar had ik met Wibie afgsproken. Na afscheid te hebben genomen van papa, mama en Mike vertrokken we richting het bagageinleverpunt. Wibie had teveel kilo’s, dus we hebben even wat spullen geswitched en uiteindelijk konden we zonder bij te betalen onze koffers veilig het ruim in sturen. De vliegreis van 12 uur was heel erg relaxed, ik heb weinig geslapen een veel films gekeken. Bij aankomst in Ecuador moesten we nog wat papieren invullen en we konden gaan, we hadden alleen allebei een rugzak, een hikerugzak en een grote koffer. Na wat gesjouw konden we te gemakkelijk door alle poortjes en moest onze bagage nog eens door een scan en stonden we buiten het vliegveld. Daar stond een taxichauffeur die gestuurd was door de organistatie om ons naar het gastgezin te brengen. Het verkeer hier is anders, heel anders. Alles rijdt door elkaar en rechts heeft voorrang, maar links ook, en rechtdoor eigenlijk ook. Na een uurtje rijden kwamen we bij mijn gastgezin, Wibie zit nameljik in een ander gezin. Maar wat blijkt, we zitten bij elkaar om de hoek en haar moeder is de dochter van mijn moeder (snap je het nog?). Allebei onze gastgezinnen kunnen geen Engels en wij kunnen ons nog niet echt verstaanbaar maken in het Spaans. Dus google translate is onze beste vriend en ik heb een boekje met spaanse zinnen etc. Dat boekje neem ik dus overal mee naartoe. Samen komen we er wel uit! Gelukkig start onze spaanse cursus snel, dus dan kunnen we weer even leren.
Na een goede nachtrust ben ik zondagochtend naar de kerk geweest (Oma en oma zijn jullie niet super trots op mij!). Mijn gastmoeder is namelijk heel erg katoliek, net zoals veel mensen hier. De kerk was zo tof hier, iedereen was aan het dansen en zingen en klappen. Wij koude nederlanders geven alleen onze buren een hand als we elkaar de vrede wensen, hier doen ze dat een beetje anders. Zodra ze de vrede gaan wensen, staan ze op, lopen ze door de hele kerk en gaan ze iedereen knuffelen en handjes geven. Een groot gedeelte rent richting pastoor en vliegt hem in de armen om hem de goede vrede te wensen, dat zou Pastoor Notermans ook wel willen in Nederland denk ik.
Daarna ben ik samen met Wibie en de hele familia naar een voetbalwedstrijd gaan kijken. Ik heb zelf ook even meegedaan met het damesteam, maar al snel merkte ik dat je op een ander hoogte voetbalt en dat ik daar nog wel even aan moet wennen. Na de wedstrijd zijn we ergens achteraf gaan lunchen waar we soupa de piscado kregen met suca de limoa (ik weet niet zeker of je het zo schrijft). In deze soupa doen ze popcorn: ja je leest het goed, je krijgt er een bakje popcorn bij, en je mag zelf kiezen of je dit los eet, of dat je het door je soupa doet. En ik moet zeggen, door je soupa is zo verkeerd nog niet. Het is vreemd, maar erg lekker!
Twee toffe dagen met veel nieuwe ervaringen, avonturen en spaanse woorden!
Buenos noches e hasta luego!


18 augustus

Hola! Ondertussen zijn alle dozen ingepakt. In totaal heb ik 298 kilo aan spullen opgehaald! Zoveel had ik van tevoren nooit gedacht. IEDEREEN BEDANKT! Ik ben gestopt met het inzamelen van de spullen, omdat het nu officieel is doorgegeven hoeveel kilo ik meeneem. Verschillende dagen zijn er mensen komen helpen met het inpakken van de spullen, pap en mam. Maar ook Frank en Fenne zijn komen helpen. Zie de grappige foto’s waarbij Frank op een hele speciale manier de ballen leeg laat. Ondertussen ben ik ook nog gaan trainen bij Brevendia, en hebben een aantal dames onder het genot van een milkshake mij geholpen met de laatste loodjes!
Nog maar 23 nachtjes slapen en ik vertrek al naar Ecuador.
Ciaociao!


4 augustus

Hola Amigos, Even een korte update in deze lekker drukke vakantie.2 weken geleden ben ik mijn visum op gaan halen. Het was erg spannend omdat ik niet wist wat ik ervan moest verwachten, maar het stelde helemaal niks voor. Het enigste wat ik moest doen, was een handtekening zetten (zie de geweldige foto). Samen met mama heb ik er een leuk dagje van gemaakt aan het strand van Scheveningen met heerlijk weer en een lekkere ijs.
Verder heb ik nog veel spullen gekregen, Jos van de Kruijs bedankt! Ook Crescentia bedankt voor alle spullen. Ik heb ondertussen een bedrijf gevonden die de spullen verscheept van Rotterdam naar Guayaquil. Maar nu moet er nog geregeld worden dat een lokaal bedrijf het verscheept van Guayaquil naar Quito. Daar is de organisatie Local Dreamers mee bezig. Druk bezig met het inpakken van alle dozen, het is zoveel!
Zomerse groeten! Ciao!


27 juni

Hola amigos! Wat een geweldig toernooi heeft er afgelopen zondag plaatsgevonden bij Crescentia. Ondanks het weer was het een leuk toernooi waarbij sommige teams net iets beter waren dan de dames van brevendia. Maar hé, niet getreurd, we komen volgend jaar drie keer zo sterk terug (oke dat is een grapje). Ik heb in totaal bijna €400 opgehaald voor het project in Ecuador! Wat een geweldig bedrag. Iedereen die broodjes gezond gegeten heeft, mee heeft gedaan met de poule en misschien wat extra’s gedaan heeft: JULLIE ZIJN GEWELDIG. Van dit geld ga ik zorgen dat zoveel mogelijk kleding verscheept kan worden van Nederland naar Ecuador. Heb je nog tips hierover? Bel, mail of app mij gerust! Ook is er weer veel kleding opgehaald, daarvoor wil ik ook iedereen bedanken die even thuis zijn kledingkast heeft uitgespit. Lees je nou dit bericht en had je eigenlijk verwacht dat je een mailtje zou krijgen zodra er een update was? Mail mij dan even, dan kunnen we er samen naar kijken. Crescentia en alle andere mensen die aanwezig waren: dankjewel! Ook nog even een gebaar van grote liefde naar al de hulp die ik gehad heb waardoor ik zelf ook een potje kon voetballen: mama, Elle, Jasmijn, Petra, Lenie, oma, opa, Fleur en Vera: dankjewel! Nog maar 74 nachtjes slapen en dan mag ik al gaan vliegen! Het gaat snel! Adios Amigos!


29 mei

Wauw! Wat veel spullen heb ik opgehaald met de brevendiadag. In totaal heb ik 136 spullen gekregen. Deze spullen variëren van voetbalschoenen tot trainingsbroeken, van keeperhandschoenen tot fluitjes. Bedankt brevendia en alle mensen die spullen zijn komen brengen! Nu er al zoveel spullen zijn opgehaald is het belangrijk om te gaan bedenken hoe ik deze spullen mee ga krijgen naar Ecuador. In eerste instantie was het de bedoeling dat er een extra koffer mee zou gaan, maar dat gaat nu al niet meer passen. Daarom probeer ik geld op te halen. Wil je sponsoren en helpen deze spullen daar te krijgen? Kijk dan even onder het kopje sponsoring. Hier zie je meer informatie. Voor nu staat het visum regelen en het verder organiseren van het voetbaltoernooi van Crescentia op de planning. Heb je nog voetbalspullen, ze zijn van harte welkom! Ik zal hier aanwezig zijn om spullen op te halen en een klein centje bij te verdienen door middel van het verkopen van broodjes gezond. Tot 26 juni! Adios Amigos.


16 maart ‘ik durf niet op de knop ‘bevestig reis’ te klikken’

Hola! Oke het ticket is geboekt!!! Samen met Wibie. Wibie zal binnenkort ook nog eens op deze site verschijnen. Ik ga namelijk niet alleen naar Ecuador, maar samen met Wibie. Wibie volgt dezelfde opleiding en gaat in Quito voornamelijk aan de slag in de zwemschool, terwijl ik grootste deel bij devoetbalschool zal doen. We hebben het meteen even gevierd door chinees te bestellen, dat was lekker. Nu het ticket geboekt is, kan ik ook verder met het regelen van sponsoracties, visum aanvragen en andere dingen die nog geregeld moeten worden waarvan ik zelf nog nieteens weet dat het geregeld moet worden. Adios amigos!


4 maart ‘Wanneer ga je? Ik heb mijn ticket nog niet geboekt’

Hola! Ik heb mijn ticket nog niet geboekt, maar ga vandaag wel mijn vaccinaties halen. Beetje omgedraaide wereld, maar plannen is niet mijn sterkste punt. Dat is ook een van de dingen die ik Ecuador ga proberen te verbeteren, of dit gaat lukken weet ik nog niet, maar het idee om het aan te pakken is er. Omdat ik al andere verre reizen heb gemaakt, hoef ik vandaag alleen nog maar een herhaling van DTP-vaccinatie, omdat het ondertussen 10 jaar geleden is dat ik die heb gehad. Dat is nog eens een financiële meevaller. Ik moet ondertussen gaan starten met het leren van Spaans, want dat is de taal die ze in Ecuador spreken. Het is een mooie taal, maar ik vind het maar ingewikkeld met al die streepjes en mannelijk en vrouwelijke woorden. Vanuit de stichting Local Dreamers is het ook verplicht om de eerste twee weken een intensieve Spaanse cursus te volgen. Daar is mijn hoop een beetje op gevestigd, maar vantevoren beginnen kan natuurlijk nooit kwaad. Adios amigos!


Sponsors


Overal op de wereld hebben kinderen dromen die de moeite waard zijn om uit te laten komen

Wij hebben allemaal zo onze dromen. Waar we in Nederland al snel dromen van een vakantiehuisje aan zee, de nieuwste Playstation of een wereldreis, dromen kinderen in Ecuador ervan om te kunnen zwemmen of te voetballen met bal die niet alleen bestaat uit plastic tassen en touw. Ik heb al veel voetbalspullen en -kleding verzameld om mee te nemen. Maar het verschepen hiervan is erg duur. Door mij te sponsoren help je mee om deze spullen te verschepen en een aantal van die dromen uit te laten komen.



Het is altijd leuk om iets terug te kunnen doen, daarom heb ik drie pakketten bedacht:


Pakket 1:

5 euro, je krijgt een mail zodra mijn blog op de website geüpdate is.


Pakket 2:

10 euro, je krijgt een mail zodra mijn blog op de website geüpdate is + je ontvangt met kerstmis een kerstkaart met lieve groetjes uit Ecuador.


Pakket 3:

15 euro of meer, je krijgt een mail zodra mijn blog op de website geüpdate is + je ontvangt met kerstmis een kerstkaart met lieve groetjes uit Ecuador + je ontvangt, zodra ik terug ben uit Ecuador, een klein Ecuadoreaans presentje.


Heb je interesse in sponsoring? Stuur mij een mail. Dan ontvang je een mail met mijn bankgegevens en verdere informatie.

Contact

Voor meer informatie of vragen.

Naam:             Sanne Smeets
Woonplaats:   Weert
Mobiel:            +31 6 25179436
E-mail:             info@hola-ecuador.nl